Grupa nie stosuje zaawansowanych modeli statystycznych opartych na macierzach migracji ani parametrach PD, LGD
i EAD, uznając, że przy obecnej charakterystyce portfela należności podejście oparte na danych historycznych najlepiej
odzwierciedla poziom oczekiwanych strat kredytowych.
Należności o istotnej wartości, podwyższonym ryzyku kredytowym lub wynikające z transakcji incydentalnych (np. cesje
wierzytelności) podlegają indywidualnej ocenie i są wyłączane z modelu portfelowego.
Utrata wartości aktywów finansowych wycenianych według zamortyzowanego kosztu szacowana jest jako różnica między
ich wartością księgową a wartością bieżącą oczekiwanych przyszłych przepływów pieniężnych zdyskontowanych przy
użyciu pierwotnej efektywnej stopy procentowej.
Straty z tytułu utraty wartości ujmowane są w wyniku finansowym bieżącego okresu jako odpis aktualizujący wartość
należności lub pożyczek.
W przypadku ustania przesłanek utraty wartości dokonuje się odwrócenia odpisu poprzez wynik finansowy.
Utrata wartości aktywów finansowych wycenianych w wartości godziwej przez inne całkowite dochody (FVOCI)
ujmowana jest zgodnie z modelem oczekiwanych strat kredytowych określonym w MSSF 9.
W przypadku dłużnych aktywów finansowych wycenianych w wartości godziwej przez inne całkowite dochody odpisy
z tytułu oczekiwanych strat kredytowych ujmowane są w wyniku finansowym, przy jednoczesnym ujęciu zmian wartości
godziwej w innych całkowitych dochodach.
W przypadku instrumentów kapitałowych wyznaczonych do wyceny w wartości godziwej przez inne całkowite dochody,
nie ujmuje się odpisów z tytułu utraty wartości w wyniku finansowym. Zmiany wartości godziwej ujmowane są w innych
całkowitych dochodach i nie podlegają przeklasyfikowaniu do wyniku finansowego w momencie zbycia instrumentu.
Aktywa niefinansowe
Wartość bilansowa aktywów niefinansowych, innych niż aktywa biologiczne, nieruchomości inwestycyjne, zapasy i aktywa
z tytułu odroczonego podatku dochodowego poddawana jest ocenie na koniec każdego okresu sprawozdawczego w celu
stwierdzenia, czy występują przesłanki wskazujące na utratę ich wartości. W przypadku wystąpienia takich przesłanek
Spółka dokonuje szacunku wartości odzyskiwalnej poszczególnych aktywów. Wartość odzyskiwalna wartości firmy,
wartości niematerialnych o nieokreślonym okresie użytkowania oraz wartości niematerialnych, które nie są jeszcze zdatne
do użytkowania jest szacowana każdego roku w tym samym terminie. Stratę z tytułu utraty wartości ujmuje się, jeśli wartość
księgowa składnika aktywów lub związanego z nim ośrodka wypracowującego środki pieniężne (OWSP) przekracza jego
szacowaną wartość odzyskiwalną.
Wartość odzyskiwalna aktywów lub OWSP definiowana jest jako większa z ich wartości netto możliwej do uzyskania
ze sprzedaży oraz ich wartości użytkowej. Przy szacowaniu wartości użytkowej przyszłe przepływy pieniężne
dyskontowane są przy użyciu stopy procentowej przed opodatkowaniem, która odzwierciedla aktualną rynkową ocenę
wartości pieniądza w czasie oraz czynniki ryzyka charakterystyczne dla danego składnika aktywów lub OWSP. Dla celów
przeprowadzania testów na utratę wartości, aktywa grupuje się do najmniejszych możliwych do określenia zespołów
aktywów generujących wpływy pieniężne w znacznym stopniu niezależnie od innych aktywów lub OWSP. Spółka dokonuje
oceny utraty wartości firmy grupując ośrodki wypracowujące środki pieniężne tak, aby szczebel organizacji, nie wyższy niż
wyodrębniony segment operacyjny, na którym przeprowadza się tą ocenę odzwierciedlał najniższy szczebel organizacji,
na którym Spółka monitoruje wartość firmy dla potrzeb wewnętrznych. Dla celów testów na utratę wartości, wartość firmy
nabytą w procesie połączenia jednostek gospodarczych alokuje się do tych ośrodków wypracowujących środki pieniężne,
dla których spodziewane jest uzyskanie efektów synergii z połączenia.
Aktywa wspólne (korporacyjne) Spółki nie generują osobnych wpływów pieniężnych i są użytkowane przez więcej niż jeden
OWSP. Aktywa wspólne są przypisane do OWSP na bazie jednolitych i zasadnych przesłanek i podlegają testom na utratę
wartości jako element testowanych OWSP do których są przypisane.
Odpisy z tytułu utraty wartości są ujmowane w zysku lub stracie bieżącego okresu. Utrata wartości ośrodka
wypracowującego środki pieniężne jest w pierwszej kolejności ujmowana jako zmniejszenie wartości firmy przypisanej
do tego ośrodka (Spółki ośrodków), a następnie jako zmniejszenie wartości księgowej pozostałych aktywów tego ośrodka
(Spółki ośrodków) na zasadzie proporcjonalnej.
Odpis aktualizujący wartość firmy z tytułu utraty wartości nie jest odwracany. W odniesieniu do innych aktywów, odpisy
z tytułu utraty wartości ujęte w poprzednich okresach, są poddawane na koniec każdego okresu sprawozdawczego ocenie,
czy zaszły przesłanki wskazujące na zmniejszenie utraty wartości lub jej całkowite odwrócenie. Odpis aktualizujący z tytułu
utraty wartości jest odwracany, jeżeli zmieniły się szacunki zastosowane do określenia wartości odzyskiwalnej.
Odpis z tytułu utraty wartości odwracany jest tylko do wysokości wartości początkowej składnika aktywów pomniejszonej
o odpisy amortyzacyjne, jaka byłaby wykazana w sytuacji, gdyby odpis z tytułu utraty wartości nie został ujęty.
Aktywa trwałe przeznaczone do sprzedaży lub wydania
Aktywa trwałe (lub aktywa i zobowiązania stanowiące Spółkę przeznaczoną do zbycia), co do których Spółka oczekuje,
że wypracują one korzyści w wyniku sprzedaży lub wydania, a nie poprzez ich dalsze wykorzystanie, są klasyfikowane
jako przeznaczone do sprzedaży lub wydania. Bezpośrednio przed przeklasyfikowaniem do Spółki przeznaczonych
do sprzedaży lub wydania, aktywa te (lub składniki Spółki przeznaczonej do zbycia) są ponownie wyceniane zgodnie
z zasadami rachunkowości Spółki. Następnie aktywa lub Spółki przeznaczone do zbycia są ujmowane według niższej
z dwóch wartości: wartości bilansowej lub wartości godziwej pomniejszonej o koszty doprowadzenia do sprzedaży.
Ewentualny odpis z tytułu utraty wartości składników Spółki przeznaczonej do zbycia jest w pierwszej kolejności ujmowany
jako zmniejszenie wartości firmy, a następnie jako zmniejszenie wartości bilansowej pozostałych składników na zasadzie