ENTER AIR S.A.
JEDNOSTKOWE SPRAWOZDANIE FINANSOWE ZA 2025 ROK
(dane w tysiącach złotych, o ile nie podano inaczej)
21
funkcjonowania instrumentu, ocenę ryzyka niewypłacalności przeprowadza w sytuacji braku wywiązania się z
zobowiązania przez kontrahenta po upływie 365 dni od dnia wymagalności należności).
Jeżeli należność główną powiększono o odsetki karne naliczone w związku z niedotrzymaniem terminu zapłaty,
wartość tych odsetek należy zaprezentować w przychodach finansowych w momencie ich naliczenia.
Na dzień bilansowy należności wyrażone w walutach obcych należy przeliczyć po obowiązującym na ten dzień
średnim kursie ustalonym dla danej waluty przez Narodowy Bank Polski. Jednostka zobowiązana jest podać
stosowany kurs wyceny. Różnice kursowe z wyceny należności należy zaliczać do przychodów lub kosztów
finansowych.
Należności handlowe na koniec każdego roku obrotowego inwentaryzuje się metodą potwierdzania sald.
Wszystkie należności krótkoterminowe i długoterminowe od spółek z Grupy muszą zostać potwierdzone
wzajemnie na dzień sporządzania sprawozdań finansowych.
Aktualizacja wyceny należności
Zgodnie z punktem 5.1.3 MSSF 9 początkowa wycena należności z tytułu dostaw i usług jest dokonana wg ceny
transakcyjnej jeśli nie zawierają one istotnego komponentu finansowego. Następnie przeprowadzana jest ocena
ewentualnej utraty wartości z użyciem uproszczonego modelu oczekiwanych strat kredytowych.
Wartość należności podlega aktualizacji z uwzględnieniem stopnia prawdopodobieństwa ich zapłaty na zasadzie
dokonania odpisów aktualizujących ich wartość w następujących przypadkach:
a) posiadania należności od dłużników postawionych w stan likwidacji lub upadłości – do wysokości nie
objętych gwarancją lub innym zabezpieczeniem – zgłoszonych likwidatorowi lub sędziemu komisarzowi
w postępowaniu upadłościowym,
b) posiadania należności od dłużników, w stosunku do których oddalony został wniosek o ogłoszenie
upadłości a majątek dłużnika nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania upadłościowego w
pełnej wysokości należności,
c) dysponowania należnościami kwestionowanymi przez dłużników lub gdy dłużnicy zalegają z ich zapłatą,
natomiast ocena sytuacji majątkowej i finansowej danego dłużnika wskazuje, że ściągnięcie należności
w kwocie umownej nie jest możliwe -
d) w wysokości nie pokrytej gwarancją lub innym zabezpieczeniem spłaty należności,
e) posiadania należności przeterminowanych (o okresie przeterminowania powyżej 12 miesięcy) lub nie
przeterminowanych o znacznym stopniu prawdopodobieństwa ich nieściągalności, w wysokości
wiarygodnie oszacowanych kwot odpisów na nieściągalne należności - 100%.
Ponadto wartość należności przeterminowanych ulega spisaniu na podstawie protokołu (podpisanego przez
Zarząd) stwierdzającego, iż przewidywane koszty procesowe i egzekucyjne związane z dochodzeniem
wierzytelności są równe albo wyższe od kwoty należności.
Odpisy aktualizujące wartość należności zalicza się odpowiednio do pozostałych kosztów operacyjnych lub
kosztów finansowych, w zależności od rodzaju należności, której dotyczy aktualizacja.
Ustanie przyczyny powodującej dokonane uprzednio odpisy aktualizujące wartość należności powoduje
zwiększenie, w równowartości całego lub częściowego odpisu aktualizującego, wartości danej należności oraz
związane z tym zwiększenie pozostałych przychodów operacyjnych lub przychodów finansowych.
Należności umorzone, przedawnione lub nieściągalne zmniejszają uprzednio dokonane odpisy aktualizujące ich
wartość, natomiast w przypadkach, gdy nie wystąpiła uprzednia ich aktualizacja lub dokonano jej w niepełnej
wysokości, należności te zalicza się odpowiednio do pozostałych kosztów operacyjnych lub finansowych.
Należności wykazuje się w bilansie w pełnej wysokości, również wówczas, gdy istnieje jednoczesne zobowiązanie
wobec tego samego kontrahenta.
Kalkulacja i wycena oczekiwanych strat kredytowych w odniesieniu do należności handlowych jest obszarem
wymagającym znaczącego osądu w zakresie doboru odpowiedniej metodologii, modelu i danych wejściowych.
Szczegółowy opis metodologii wyceny oczekiwanych strat kredytowych zastosowanej przez Spółkę znajduje się
w punkcie Odpisy z tytułu utraty wartości aktywów finansowych. Spółka w swoich modelach wykorzystuje
informacje historyczne pochodzące z jej systemu księgowego.