Rozchód zapasów odbywa się wg metody FIFO (pierwsze przyszło pierwsze wyszło).

płatności, uznanych w praktyce na rynku w transakcjach o podobnym charakterze, za wartość godziwą uznaje

się ich wartość nominalną powstałą w dniu rozpoznania przychodu.

Na koniec okresu sprawozdawczego wycenia się je po koszcie zamortyzowanym, metodą efektywnej stopy

procentowej z uwzględnieniem utraty wartości. Dochód odsetkowy ujmuje się przy zastosowaniu metody

efektywnej stopy procentowej z wyjątkiem należności krótkoterminowych, gdzie ujęcie odsetek byłoby

nieistotne. Wartość należności aktualizuje się uwzględniając stopień prawdopodobieństwa ich zapłaty poprzez

dokonanie odpisu aktualizującego. Spółka przy kalkulacji odpisów stosuje model uproszczony i dokuje

odpisów aktualizujących na należności, których ściągalność jest wątpliwa, uwzględniając stopień

prawdopodobieństwa ich zapłaty stosując następujące zasady:

1. w pełnej wysokości od należności zgłoszonych likwidatorowi lub sędziemu komisarzowi w postępowaniu

4. w wysokości 0,01% należności nieprzeterminowanych,

5. w wysokości 1% należności mieszących się w przedziale wiekowym 0-30 dni,

6. w wysokości 2% należności mieszących się w przedziale wiekowym 31-60 dni,

7. w wysokości 4% należności mieszących się w przedziale wiekowym 61-90 dni,

8. w wysokości 10% należności mieszących się w przedziale wiekowym 180-360 dni,

9. w wysokości 15% należności przeterminowanych powyżej 1 roku,

10. w wysokości 25% należności przeterminowanych powyżej 1,5 roku

11. w wysokości 100% należności przeterminowanych powyżej 2 lat.

Wyjątkiem do tej reguły są:

• należności płacone przez klientów ratami, za zgodą Spółki na podstawie pisemnego harmonogramu spłat