22
pracowników. z uwagi na wielkość oraz fakt, że jest podmiotem prywatnym, musi przy tym zazwyczaj oferować zarówno
klientom jak i pracownikom lepsze warunki niż konkurenci. W ostatnim czasie Emitent obserwował zmniejszające się
zapotrzebowanie na węgiel, a co za tym idzie była konieczność zwiększenia aktywności w obszarze sprzedaży.
Jednocześnie największy uczestnik rynku – Polska Grupa Górnicza S.A. – w celu uzyskania chwilowej poprawy płynności
finansowej sprzedawała, w ocenie Emitenta, węgiel znacznie poniżej kosztów produkcji. W stycznia 2024 roku PG Silesia
złożyła w związku z tym zawiadomienie do UOKiK. UOKIK kwalifikując rynek węgla jako rynek poziomu europejskiego (a nie
krajowego) stwierdził, że nie znajduje podstaw do wszczęcia postępowania. Stanowisko to jest niezrozumiałe, gdyż Polska
Grupa Górnicza S.A. (dalej: PGG) nie oferuje swoich produktów poza terenem Rzeczypospolitej Polskiej. Nie można
wykluczyć, że w przypadku dalszego zmniejszenia popytu na węgiel i kontynuacji działań PGG, nastąpi dalsze zmniejszenie
przychodów i pogorszenie rentowności Grupy.
Niezależnie od powyższego, Emitent w dniu 28 stycznia 2025 roku złożył do Komisji Europejskiej skargę w przedmiocie
udzielenia dwóm kontrolowanym przez Skarb Państwa podmiotom niedozwolonej pomocy finansowej, naruszającej pozycję
konkurencyjną Spółki jako importera węgla. Komisja Europejska przekazała Emitentowi w dniu 30 lipca 2025 roku stanowisko
strony polskiej, które wyrażone zostało przez Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Strona polska zaprzecza, że doszło
do niedozwolonej pomocy. Emitent w dniu 4 września 2025 roku kompleksowo odniósł się do twierdzeń Urzędu, podtrzymując
swoje dotychczasowe stanowisko przed Komisją Europejską Dodatkowo Komisja zwróciła się do polskich władz z prośbą o
odpowiedź na dodatkowe pytania w tym zakresie. Przedłożona za pismem z dnia 26 września 2025 roku odpowiedź została
również przeanalizowana i skomentowana przez Emitenta, który przedstawił swoje stanowisko Komisji za pismem z dnia 14
listopada 2025 roku.
W 2022 roku w wyniku rosyjskiej napaści zbrojnej na Ukrainie wystąpiły niedobory węgla na rynku połączone z gwałtownym
wzrostem cen. Dla zaspokojenia podaży Spółka - oraz inne podmioty prywatne - rozpoczęły import węgla do Polski.
Równocześnie interwencyjnym importem surowca zajęły się dwie spółki kontrolowane przez Skarbu Państwa, co w
konsekwencji doprowadziło do nadpodaży węgla na rynku i gwałtownego spadku cen. W tych okolicznościach Ministerstwo
Klimatu i Środowiska udzieliło tym dwóm podmiotom kontrolowanym przez Skarb Państwa niedozwolonej pomocy w postaci
zwrotu kosztów, to jest zrekompensowania poniesionej straty na sprzedaży, jaka powstała w tych spółkach z tytułu realizacji
importu węgla w latach 2022 i 2023. Dwa podmioty nie ponosiły więc żadnego ryzyka prowadzonej działalności, podczas gdy
pozostali importerzy, w tym Emitent, prowadzili działalność gospodarczą uwzględniającą pełne ryzyko. Taki mechanizm w
sposób oczywisty naruszył konkurencję pomiędzy importerami węgla. W Skardze do Komisji Europejskiej Bumech podniósł
również, iż wszelka pomoc przyznawana przez Państwo Członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek
formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie wybranym przedsiębiorstwom, jest niezgodna z
rynkiem wewnętrznym Emitent ocenia niniejsze ryzyko jako wysokie.
Ryzyko konieczności spłaty pożyczki przez PG Silesia na rzecz Braindour Development Limited
W okresie sprawozdawczym najważniejszym aktywem Grupy Kapitałowej Emitenta była kopalnia węgla kamiennego należąca
do PG Silesia. Spółka ta została nabyta w dniu 28 stycznia 2021 r. od dwóch podmiotów zagranicznych, tj. Energetický a
průmyslový holding, a.s. z siedzibą w Pradze oraz Braindour Development Limited z siedzibą rejestrową w Nikozji. Elementem
transakcji sprzedaży udziałów było m.in. przeniesienie na Emitenta, w dniu 29 stycznia 2024 r., w drodze cesji, pożyczki
udzielonej na mocy umowy z dnia 29 stycznia 2016 r. PG Silesia przez Braindour Development Limited za cenę 1,00 zł po
zrealizowaniu zobowiązań wobec sprzedających, związanych z roszczeniami określonymi w umowie sprzedaży udziałów,
brakiem niewypłacalności PG Silesia i MSE oraz wykonywaniem umowy magazynowania węgla i umów pożyczek określonych
w umowie sprzedaży udziałów. Saldo ww. pożyczki na 31 grudnia 2024 roku to łącznie 19.701 tys. euro 11.707 tys. kapitału i
7.994 tys. odsetek).
Braindour Development Limited w piśmie z dnia 4 sierpnia 2023 roku złożył oświadczenie o odstąpieniu od umowy pożyczki i
wezwał PG Silesia do zapłaty kwoty 18.517 tys. euro tytułem zwrotu kapitału wraz z odsetkami oraz kwoty 13.519 tys. euro
tytułem zapłaty kar umownych. Braindour Development Limited jako przesłanki odstąpienia od umowy pożyczki wskazał
rzekome naruszenia zobowiązań związanych z działalnością PG Silesia, roszczeniami określonymi w umowie sprzedaży
udziałów PG Silesia zawartej pomiędzy Emitentem a Braindour Development Limited, płatnościami PG Silesia oraz określoną
umową pożyczki PG Silesia. Zgodnie ze wskazaną umową pożyczki z dnia 29 stycznia 2016 r. okoliczności stanowiące
podstawę do odstąpienia od umowy, stanowią także przesłanki do naliczenia kar umownych. Łączna kwota kar umownych
została zatem obliczona przez Braindour Development Limited w oparciu o jego twierdzenia co do rzekomych naruszeń. W
ślad za złożonym oświadczeniem o odstąpieniu, Braindour Development Limited złożył w sądzie pozew z dnia 26
października 2023 r. przeciwko PG Silesia, którym domaga się od PG Silesia zapłaty 18.517 tys. euro wraz z odsetkami
tytułem zwrotu pożyczki, podkreślić należy, że BDL nie dochodzi rzekomych kar umownych. Braindour Development Limited
wskazał w pozwie, że przesłankami uzasadniającymi żądanie zwrotu pożyczki są rzekome naruszenia umowy pożyczki
stanowiące podstawę złożonego oświadczenia o odstąpieniu od umowy pożyczki (wskazane powyżej). Wraz z pozwem
Braindour Development Limited złożył także wniosek o zabezpieczenie powództwa, który został następnie oddalony przez
sąd. Braindour Development Limited złożył zażalenie na postanowienie oddalające wniosek o zabezpieczenie. Zażalenie to
zostało oddalone w dniu 5 lipca 2024 r. Następnie postanowieniem z dnia 27 lutego 2026 r. Sąd Okręgowy w Katowicach
udzielił zabezpieczenia roszczeniu Braindour Development Limited poprzez zajęcie wierzytelności z tytułu zapłaty ceny
sprzedaży wynikających z kontraktów sprzedaży węgla zawartych przez PG Silesia z jej odbiorcami węgla.
W ocenie Emitenta oraz PG Silesia podnoszone przez Braindour Development Limited okoliczności są bezzasadne, wobec
czego nie wystąpiły podstawy do odstąpienia przez Braindour Development Limited od umowy pożyczki oraz naliczenia kar
umownych, a złożone oświadczenie należy uznać za bezskuteczne. PG Silesia, wobec tego złożyła odpowiedź na
oświadczenie o odstąpieniu od umowy pożyczki uznając je za bezskuteczne, a także złożyła stosowną odpowiedź na pozew
Braindour Development Limited. Z kolei Emitent uznaje działania Braindour Development Limited za naruszenie postanowień
umowy sprzedaży udziałów PG Silesia.
Niezależnie od opisanego powyżej oświadczenia o odstąpieniu od umowy pożyczki, w dniu 31 grudnia 2024 zwrot pożyczki
wraz z odsetkami stał się wymagalny zgodnie z treścią zawartej umowy pożyczki. Stanowi to o dodatkowym ryzyku
związanym z potencjalnym obowiązkiem zwrotu pożyczki przez PG Silesia na rzecz Braindour Development Limited. W tym
zakresie Emitent przystąpił do toczącego się postępowania sądowego w roli interwenienta ubocznego celem dochodzenia